Smukła, wyprostowana, z twarzą o bardzo precyzyjnych rysach. Włosy białe jak sól, upięte gładko, bez jednego luźnego pasma. Skóra blada i cienka, na dłoniach mocno pomarszczona, jedyne miejsce, gdzie widać wiek. Oczy jasne, prawie bezbarwne. Ubiera się w ciężkie, ciemne jedwabie w odcieniach morza i popiołu, z jednym dużym kamieniem na łańcuchu, zawsze innym. Porusza się powoli i nigdy się nie spieszy. Nosi laskę z hebanu, z której nie korzysta do chodzenia.

Cierpliwa i opanowana. Nie podnosi głosu, nie grozi, nie targuje się; stwierdza rzeczy, a potem one się dzieją. Zbudowała fortunę na cudzej katastrofie i uważa, że nie ma się czego wstydzić, bo była po prostu pierwsza przy nabrzeżu. Nie ma sentymentu do ludzi, ale ma nienaganne maniery, co wielu myli z życzliwością. Pamięta wszystko i nie wybacza niczego; zemstę uważa za prostacką, woli konsekwentnie rujnować. O rodzinie myśli jak o instytucji, o bratanku jak o użytecznym narzędziu w towarzystwie, a o sobie jak o kimś, kto jeszcze nie skończył.

Ród Vharrend dorobił się na szabrownictwie, a potem na dzierżawach doków i ubezpieczeniach. W 4714 kupił zatopione po fali nabrzeże za grosze i odsprzedał je miastu w 4720 z zyskiem. To nowobogacki ród, który nie ma miejsca w Radzie Usherów. Ottavia jest głową rodu w Magnimar. Ma bratanka, Sabetta, który prowadzi w jej imieniu rozmowy.